top of page
  • Foto van schrijverReachingPeaks | BaseCamp-NL

Op weg naar Tanzania voor Kilimanjaro Expedition 2015

Bijgewerkt op: 10 apr. 2023

Klaar voor vertrek!

Na een aantal maanden van intensieve voorbereiding is een nieuw Reaching Peaks (DRP) team klaar voor vertrek. Vandaag vertrekt de 13e DRP expeditie naar Tanzania waar het team op pad zal gaan naar de top van de Kilimanjaro. En uiteraard hopen we ook op een voorspoedige afdaling, want dat is na een enorme klim een nagenoeg even grote uitdaging.

Er gaat heel wat mee op zo’n expeditie, dus inpakken is een precaire aangelegenheid. Door Niels voorzien van een grote check list, zijn alle tassen zorgvuldig gepakt. Outfits en uitrusting zijn grondig getest. Over een paar uur gaat het echt beginnen!


Mijn naam is Tessa van den Berg. Ik zal de komende 10 dagen news updates posten op basis van berichten die ik van het team uit Tanzania ontvang (via satelliettelefoon, WhatsApp & Twitter). Zodra er wat informatie vanaf de berg komt, zal ik dat omzetten naar een berichtje op deze site.

Vanaf Hollandse bodem wensen we jullie een onvergetelijke reis en een heel mooi avontuur in Tanzania. Zet ‘m op!


Op Tanzaniaanse bodem.

Vroeg uit de veren… Eindelijk is de dag van vertrek naar Tanzania aangebroken! Bij zo’n bijzondere expeditie is inchecken van de  bagage altijd erg spannend; Zijn we met z’n allen met onze grote tassen (duffels) binnen de gewicht-limieten gebleven? Gelukkig bleek dat vanochtend al snel het geval.


We zijn benieuwd hoe morgen het ontwaken bevalt, als iedereen voor het eerst de omgeving bij daglicht zal zien, en heel misschien in de verte de Kilimanjaro te zien zal zijn als het niet bewolkt is…

Morgen zal de dag in het teken van een eerste acclimatisatie oefening staan. Nog niet veel fysiek inspannends, maar wel een dag waarin volop kennisgemaakt zal worden met de omgeving en de prachtige cultuur van Tanzania. Hierover morgen meer. Maak er wat moois van daar in Tanzania, team!


Kennismaken met Tanzania

De eerste dag in Tanzania was een hele bijzondere. Na een goed ontbijt werd het team door een schoolbus opgehaald om een bezoek te brengen aan het Elisabeth Center, een lokaal schooltje in de buurt van de Kilimanjaro. Deze school bestaat uit een lagere- en kleuter school waar Maasai kinderen uit de wijde omtrek naar toe komen. De school wordt ondersteund door de Florentina Foundation. Patricia, die voor deze foundation werkt, haalde het team met de schoolbus op bij hun lodges. Na een mooie ontvangst met liedjes en acrobatiek door de leerlingen werd het team rondgeleid door het centrum.


Vervolgens stond er een soort ‘Wie is de Mol’ spel op het programma, maar dan zonder Mol. In groepjes van 5 personen met een begeleider, een voormalig leerling van de school, ging het de markt op. Iedere groep kreeg een boodschappenlijstje met in Swahili producten die voor de school ingekocht moesten worden met het vooraf bepaalde budget. Dus als eenmaal achterhaald was wat de betekenis van de woorden op het boodschappenbriefje was, moet vervolgens gezocht en onderhandeld worden. Dat leverde heel wat contact en plezier met de lokale bevolking op. 

Voordat de groep weer vertrok naar de Kia Lodge werden de cadeaus uit Nederland overhandigd. Er zaten door Nederlandse kinderen beschilderde boekjes bij en een uitrusting voor twee voetbalteams. Dus ja, dat moest vervolgens eerst getest worden… Deloitte team tegen Elisabeth Center, het leek wel Ajax – Feyenoord! De spannende wedstrijd eindigde onbeslist in 0-0.  


In de namiddag kwamen de hoofdgidsen kennismaken met het team. Zij gaven een uitvoerige briefing over de expeditie. Herman is wederom de hoofdgids van deze expeditie. Niels heeft met Herman al diverse succesvolle expedities begeleid. Met hem is het team dus in hele goede handen. Na de briefing werd alle equipment door Herman en Niels gecheckt. Nu kan het echte werk beginnen!




Op naar Machame Gate; de klim gaat nu echt beginnen!

Zojuist kwamen via SMS de eerste berichtjes binnen vanaf de Kilimanjaro! Het team is vanochtend na een heerlijk ontbijt in de Kia Lodge met een bus op pad gegaan naar de voet van de Kilimanjaro. Bij de Machame Gate werden formulieren ingevuld waarmee toegang tot het Kilimanjaro Park verkregen werd.


Er zijn meerdere routes naar de top van de Kilimanjaro. Ons team doet de Machame route, die ook wel bekend staat als de ‘Whisky Route’. Die naam dankt de route aan het feit dat het een ‘tough climb’ is in vergelijking met de ‘eenvoudigere’ Marangu route, die ook wel de ‘Coca Cola Route’ wordt genoemd. In tegenstelling tot de geleidelijke klim en de hutten waarin klimmers op de Marangu Route overnachten, leidt de Machame tocht over steilere paden over langere afstanden en slapen de klimmers in tenten.


Na een smaakvolle lunch, begon de eerste tracking op de ‘Whisky Route’ om 12.15 uur. Het was bewolkt maar mooi weer, en gelukkig bleef de voorspelde regen uit. De sfeer zat er goed in, zo liet Tanja weten in haar SMS-verslag. Onderweg werd de hoogte voor een aantal mensen voelbaar. De prachtige uitzichten onderweg, onder meer op Uhuru Peak, doen de ongemakken even vergeten, en zorgen dat er ook volop genoten kan worden van het spectaculaire landschap rondom de Kilimanjaro.


De tocht ging vandaag over 18 kilometer omhoog door dicht regenwoud. Langs de paden is het prachtig groen, en ziet het team lianen, dichte regenwoud begroeiing. De tocht eindigde vandaag in Machame Camp op 2,850 meter. Het team heeft de eerste etappe met pittig wat hoogtemeters in de benen. Petje af! En dus werden de klimmers in Machame Camp onthaald met thee en popcorn. Alle koepeltentjes waren al opgezet door de dragers die bagage, tenten en voedsel naar boven brengen. Dus het enige dat het team nog restte was bijkomen en bijpraten over alles wat er onderweg beleefd is.


Het avondeten wordt iedere avond geserveerd in de ‘eettent’ 🙂 In deze tent wordt een lange tafel gedekt om gezellig gezamenlijk te kunnen eten, ietwat beschut tegen kou en wind. De koks bereiden alle maaltijden en een ‘keukentent’, op hun knieën, roerend in allerlei pannen. Het is een wonder wat ze aan maaltijden kunnen bereiden onder die omstandigheden en met beperkte middelen. De koks hebben een hele belangrijke rol om het team sterk te houden.

Hopelijk kan iedereen straks goed slapen. Zo’n eerste nacht op hoogte in de koepeltentjes na een pittige inspanning; dat is nog wel even wennen. Welterusten allemaal!



Een waanzinnige zonsondergang

Zojuist belde Niels vanuit Shira Camp, waar het team volop aan het genieten was van de ondergaande zon. Ze zitten inmiddels boven de wolken op 3,810 meter en het is fris. De temperatuur is rond 0 graden, dus het wordt een koude nacht.

De tocht naar Shira Camp is vandaag voorspoedig gegaan. Wederom is voorspelde regen uitgebleven, en scheen de zon af en toe en het tempo is goed. 


Toen het team onderweg een andere groep klimmers trof, werd Niels door hun gids herkend. Deze gids, Brian, begeleidde het DRP2013 team naar de top, en leerde hen onder meer een nummer ‘Jambo, Jambo’ zingen. Bij het weerzien met Niels en de DRP2015 groep werd onmiddellijk dat nummer weer ingezet. En sindsdien gaat ook het DRP2015 team zingend verder omhoog. Niels vertelde dat ze ook een ‘mantra’ hebben: “Hiep hop, hiep hop, non stop naar de summit!”. Dat laatste rijmt bewust niet zodat af en toe getoetst kan worden of iedereen er met z’n hoofd nog goed bij is 🙂


Met die hoofden op steeds grotere hoogte lijkt het gelukkig prima te gaan. Was er gisteren nog wat hoofdpijn, vandaag heeft dat gelukkig niemand belemmerd om mee te komen. Elke avond na het eten vullen de klimmers een logboek in waarin bijgehouden wordt hoe iedereen het maakt; slaap, eten/drinken, last van hoogte verschijnselen, tot en met de checkvraag of iedereen nog kan lopen over een rechte lijn.


Het team wordt begeleid door een indrukwekkende crew… 40 dragers, 4 gidsen en 2 chef koks. Die laatste twee heten toevallig allebei Emanuel, dus dat is handig. Zij zorgen voor uitstekende maaltijden voor de klimmers. Gisteren hebben de koks vis gekookt, en omdat Niels dat echt niet lust, was er voor hem een dubbele biefstuk… Niets lijkt te gek voor deze heren! Datzelfde geldt voor het ontbijt. Iedereen wordt gewekt met een kop koffie of thee in de koepeltentjes. Na wat geïmproviseerd ‘wassen’ en aankleden, wordt ontbijt geserveerd in de eettent. Ontbijt bestaat standaard uit pap en fruit. Daarnaast waren er vanochtend pannenkoeken met Nutella en eieren. Dat alles is niet voor niets want bij het klimmen verbruiken de klimmers veel calorieën.

Maar het team gaat nu eerst genieten van een stevige avondmaaltijd. Daarna snel de slaapzakken in want de voorspelling is dat de temperatuur vannacht verder zal dalen naar -2 graden… Hou jullie haaks daar!

Recente blogposts

Alles weergeven

Comentários


bottom of page